Het optimale pH-bereik van polyaluminiumchloride in afvalwater van de papierindustrie.

Wanneer Polyaluminiumchloride Het wordt gebruikt voor de behandeling van afvalwater uit de papierindustrie. Het optimale pH-bereik wordt beïnvloed door vele factoren. Verschillende studies en praktijktoepassingen geven iets verschillende bereiken aan, over het algemeen tussen 6 en 9. Hieronder volgen de specifieke situaties aan de hand van verschillende gegevens:

De pH-waarde moet tussen 6 en 8 liggen: binnen dit bereik kan polyaluminiumchloride optimale flocculatie en coagulatie bereiken. Bij lagere pH-waarden (zure omstandigheden) geeft polyaluminiumchloride meer aluminiumhydroxide-ionen af, wat de flocculatie bevordert. Een te lage pH-waarde kan echter leiden tot zure corrosie en instabiliteit, dus de pH-waarde moet boven de 6 worden gehouden. Omgekeerd neemt het flocculatie-effect van polyaluminiumchloride af bij hogere pH-waarden (alkalische omstandigheden). In sterk alkalische omstandigheden vormen de aluminiumionen in polyaluminiumchloride aluminiumhydroxideprecipitaten, waardoor het flocculatievermogen afneemt. Om optimale prestaties te garanderen, moet de pH-waarde daarom onder de 8 worden gehouden.

De redacteur zoekt naar afbeeldingen.

-pH 7-9: Experimenten hebben aangetoond dat onder alkalische omstandigheden (pH 7-9), wanneer de dosering van polyaluminiumchloride hoger is dan 750 mg/L, de verwijderingsgraad van zwevende deeltjes meer dan 95% kan bedragen en 20-50% van de CODCr kan worden verwijderd. Wanneer polyaluminiumchloride wordt gebruikt voor de behandeling van afvalwater van papierfabrieken, vertoont het goede zuiveringseffecten binnen dit pH-bereik.

-pH 6,8-8,5: Gebaseerd op Waterbehandeling Uit ervaring blijkt dat de aluminiumionen in polyaluminiumchloride amfoteer zijn. Over het algemeen functioneren waterzuiveringsprocessen met een pH-waarde tussen 6 en 9 normaal, waarbij de optimale pH-waarde tussen 6,8 en 8,5 ligt. Wanneer de pH van het water zuur is, vormen de aluminiumionen geen aluminiumhydroxidecolloïden en blijven ze als vrije aluminiumionen aanwezig, waardoor ze niet effectief verontreinigende stoffen uit afvalwater kunnen verwijderen. Omgekeerd, wanneer de pH van het water sterk alkalisch is, kunnen aluminiumhydroxidecolloïden reageren met hydroxide-ionen en aluminaat vormen, waardoor ze hun adsorptie- en coprecipitatievermogen verliezen.

Vanwege de verschillen in afvalwaterkwaliteit tussen diverse papierfabrieken, zoals variaties in de samenstelling en concentratie van verontreinigende stoffen, kan het optimale pH-bereik voor polyaluminiumchloride variëren. In de praktijk moeten experimenten en aanpassingen worden uitgevoerd op basis van de specifieke afvalwaterkwaliteit van de papierfabrieken om de optimale dosering van polyaluminiumchloride en het optimale pH-bereik te bepalen.

# aluminiumpolychloride #